In de Martinuskerk van Grosthuizen hing ooit een Hemonyklok. Toen de kerk in 1962 gesloopt werd, werd de klok opgeslagen achter in een loods van de firma Ooms. Onno Bosma, toenmalige hoofd van de basisschool in Grosthuizen, ontdekte in 1972 de Hemonyklok, verborgen achter allerlei materialen. Hij onderkende dat het om een bijzondere klok ging.

Op 14 december 1973 werd Stichting Hemonyklok opgericht, met als doel “geef die klok een stoel”. Via acties en sponsoren (o.a. Ooms plaatste de fundering) werd een klokkenstoel gerealiseerd op de plaats waar vroeger de kerk heeft gestaan. Zaterdag 21 december 1974 werd de klok ingeluid door onze toenmalige burgemeester J. Cornelisse. Als speciale gast was burgemeester Samkalden van Amsterdam aanwezig, omdat het van oorsprong een Amsterdamse klok is.

De geschiedenis van de klok begint bij twee broers: Pierre Hemony (geboren in 1609) en François Hemony (geboren in 1619). Zij behoorden tot een familie van klokkengieters in Lotharingen. Zij goten hun eerste eigen klok in 1636. In 1641 kregen zij hun eerste Nederlandse opdracht. Zij waren in staat om klokken op toon te gieten, dat was uniek voor die tijd. François vestigde zich in 1657 in Amsterdam waar een eigen klokkengieterij werd gebouwd om verschillende grote opdrachten uit te kunnen voeren. Broer Pierre voegde zich pas in 1664 bij zijn broer. In dat jaar maakten ze meerdere klokken voor het Amsterdamse stadsbestuur. Deze kwamen te hangen in de stadspoorten en in het stadhuis (nu Paleis op de Dam). Eén van deze klokken kwam in 1870 in de kerk van Grosthuizen terecht. Het verhaal gaat dat de klok een losstaande luidklok was uit het Paleis op de Dam (dus geen onderdeel van het carillon), maar dat is niet zeker.

In de rand van de klok staat de tekst “Tempora extremis tum memor esto tui”, dit betekent “Ik herinner u eraan dat het de uiterste tijd is”.

De klok wordt nog regelmatig geluid. Zo wordt elk jaar het nieuwe jaar ingeluid om twaalf uur ’s nachts, hetzelfde gebeurt met kerst. Daarnaast omsluiten wij ieder jaar met ons geluid de twee minuten stilte met de Nationale Dodenherdenking. Tot slot luiden wij op verzoek bij bijzondere gebeurtenissen, zoals bij begrafenissen en huwelijken.

In 1998 is Stichting Hemonyklok omgezet in Historische Vereniging Hemony met als doelstelling het cultureel erfgoed in haar werkgebied te bewaken en gegevens voor ons nageslacht te bewaren. Sindsdien geven we ook ons jaarboekje de Veenhoperkogge uit. Kijk voor wie er thans in het bestuur zit even onder het kopje contact.